الزامات نصب اسپلیت تی

نصب اتصالات و قطعات صنعتی روی همدیگر به منظور نیل به یک عملیات اجرایی از جمله فرایندهایی است که اهمیتی زیادی در کارکرد یک مجموعه در دراز مدت خواهد داشت. نصب اتصال اسپلیت تی روی لوله نیز از این قاعده مستثنی نیست و باید در خصوص آن تمامی احتیاطات لازم را به خرج داد تا در فاز بهره برداری از انشعاب دچار مشکل و آسیب نشویم. برای نصب قطعات روی همدیگر فیت بودن آن ها، عملکرد هر یک از قطعات، عملکرد مجموعه به هم متصل شده و مواردی از این دست نکاتی هستند که باید مورد توجه ویژه قرار گیرند. ارتباط هر یک از قطعات به بهترین و کاراترین شکل ممکن الزام اول در نصب آن ها روی همدیگر است. اگر این فرایند به گونه ای باشد که قطعات آن ارتباط کارکردی مد نظر را نداشتته باشند طبیعتاً مجموعه عملکرد صحیحی نخواهد داشت. در خصوص نصب اسپلیت تی روی خطوط لوله نیز وضع به همین منوال است. فرایند باید به گونه ای انجام شود که هم اتصال، و هم مجموعه آن با خود لوله و سایر اجزا به گونه ای باشد که عملیات هدایت سیال به درون انشعاب جدید به بهترین شکل ممکن رخ دهد.

نصب اسپلیت تی روی خط لوله
جوشکاری و نصب اتصال اسپلیت تی

در خصوص فرایند نصب اسپلیت تی روی لوله و الزامات آن باید به نکاتی به شرح زیر اشاره کرد:

  • اولین نکته فیت کردن قطعات اتصال نسبت به همدیگر روی لوله است. اسپلیت تی یک اتصال دو تکه است و این دو بخش باید به گونه ای روی لوله فیت شوند که خلل و فرجی میان آن ها وجود نداشته باشد. گاهی برای مثال گاهی اوقات بدلیل اشتباهات در محاسیات و اندازه گیری ها، دو تکه اسپلیت تی هم اندازه همدیگر نیستند و در نتیجه فیت شدن آن ها امکان پذیر نمی باشد. در این صورت پیش از اتصال، باید قطعه بزرگ تر به اندازه قطعه کوچک تر برش زده شود تا فیت امکان پذیر شود. البته این نکته مشروط به این مهم است که سایز قطعات از استاندارد طراحی شده کمتر نباشد. اگر برش بخشی از پد اسپلیت تی باعث کاهش ضزیب مقاومت و ریسک پذیر شدن اتصال در برابر فشارهای وارده از ناحیه سیال و لوله شود، انجام این کار به صلاح نبوده و سازنده، باید فرایند ساخت قطعه مورد نظر اسپلیت تی را مجددا انجام دهد. در صورت هم سایز بودن نیز، نصل این دو تکه باید به صورت باشد که کاملاً در امتداد هم و بدون هر گونه فاصله و شکافی باشد.
  • استحکام در فرایند نصب از دیگر نکاتی است که باید مورد توجه ویژه قرار بگیرد. چنان که می دانیم اسپلیت تی در ناحیه نصب تحت فشار سیال و لوله اصلی خواهد بود. فرایند نصب باید به گونه مهندسی و برنامه ریزی شده باشد که اسپلیت تی توان مقاومت در برابر این فشار را داشته باشد. بخشی از مقاومت اسپلیت تی به جنس و ضخامت متریالی خواهد بود که اتصال توسط آن ساخته شده ست. بخش دیگر مقاومت این اتصال نیز مربوط به کیفیت نصب قطعات این اتصال روی همدیگر است. اما بخش دیگر ماجرا نیز مربوط به شیوه نصب اتصال روی لوله است. فرایندهایی که برای نصل اسپلیت تی برنامه ریزی شده اند، و کم و کیف آن ها از این لحاظ حائز اهمیت اساسی است.
  • محل نصب دیگر فاکتوری است که باید مورد توجه قرار گیرد. به ظاهر این متغیر دارای اهمیت چندانی نیست، اما توجه به نیاز کارفرما در این خصوص بسیار حیاتی است. کارفرما بر حسب یک سری برنامه ریزی ها و محاسبات محل نصب اتصال اسپلیت تی را تعیین می کند. حال و اگر به هر دلیلی مجری فرایند ساخت و نصب اسپلیت تی در انتخاب محل نصب، نسبت به مطالبه کارفرما اهمال ورزد کلیت کار می تواند دچار چالش شود و چه بسا پروژه موضوعیت خود را از دست بدهد. برای مثال فرض کنید پیمانکار با اشتباهی ولو جزئی اسپلیت تی را در مجاورت محل مورد نظر کارفرما و در مکانی نصب کند که به دلیل فضای محدود امکان نصب انشعاب جدید روی آن وجود نداشته باشد. بی دقتی پیمانکار و مجری فرایند ساخت و نصب اسپلیت تی ممکن است از بیش از چند سانتیمتر تجاوز نکند اما این اهمال می تواند به قیمت لز دست رفتن کل فرایند تمام شود. لذا در این خصوص باید نسبت به مطالبه کارفرما بیشترین تعهد را داشت و حتی در صورتی که مجری فرایند پیشنهادی برای بهبود عملکرد مورد نظر کارفرما دارد، می تواند پیش از نصب با او در میان بگذارد تا پروژه نتایج بهترین به همراه داشته باشد.
  • آب بندی مهم ترین کارکردی است که یک اسپلیت تی باکیفیت نصب خود باید داشته باشد. ممکن است فرایند ساخت اسپلیت تی به بهترین نحو انجام شده باشد اما بی دقتی یا عدم تبحر در تدوین دستورالعمل نصب، باعث شود که فرایند نصب دچار ایراد باشد و اتصال توان و مقاومت کافی برای آب بندی مجموعه را نداشته باشد. در این شرایط با نشتی سیال مواجه خواهیم بود که نقصی اساسی در فرایند اجرایی محسوب خواهد شد. از این رو در این خصوص نیز باید تدابیر لازم را اندیشید و به بهترین نحو فرایند را به انجام رساند.
نصب اسپلیت تی
نصب اسپلیت تی- split tee installation

اسپلیت تی ها به دو نحو مکانیکی یا جوشی روی لوله نصب می شوند. در حالت اول، اجزاء آب بند کننده اتصال پیچ و مهره و اورینگ ها خواهند بود و در حالت دوم جوشکاری. در هر دو صورت باید به عوامل و الزامات چهارگانه فوق توجه داشت. در تمامی مراحل طراحی، تهیه متریال، نیروی انسانی و ساخت، باید این  نکته را مدنظر داشت که خروجی محصول پس از نصب روی خط لوله عملکرد خود را نشان می دهد و از این رو تمامی مراحل باید با نظر داشت که آن چه نهایتاً کارفرما از ما می خواهد ترسیم و اجرایی شوند. پس از نصب اسپلیت تی روی لوله و اتصال ولو روی آن، انشعاب گیری انجام شده و انشعاب جدید روی اتصالات مذکور نصب می شود. در این مرحله است که می توان نسبت به عملکرد اسپلیت تی در فاز اجرایی و شرایط واقعی اطمینان حاصل کرد.

اسپلیت تی و زاویه نصب

ساخت اسپلیت تی اصلی ترین و تعیین کننده ترین فرایند در انشعاب گیری خطوط لوله به شمار می رود و صحت عملکرد اتصال تا حدود زیادی وابسته به کیفیت اتصالی است که ساخته می شود، اما نصب اتصال روی لوله و شرایط آن نیز از اهمیت بالایی برخوردار است، علی الخصوص زمانی که عملیات روی خطوط لوله زاویه دار، یا عمودی انجام خواهد شد، شرایط نصب کمی دشوارتر می شود.

مجری فرایند نصب اسپلیت تی روی لوله می بایست در نظر داشته باشد که زاویه و راستای نصب در هر جهتی هم که باشد وی می بایست کار خود را به نحو احسن انجام دهد. پیچیده شدن فرایند نصب توجیهی برای اهمال در آن نخواهد بود. راستا و جهت نصب اسپلیت تی کاملاً بستگی به نوع کاربری انشعابی دارد که قرار است روی لوله نصب شود. راستا و زاویه لوله انشعابی که در طراحی پایپینگ و توسط مهندسین پایپینگ ترسیم شده است، تعیین کننده راستا و زاویه اتصالی خواهد بود که روی لوله نصب خواهد شد.

بازرسی اسپلیت تی
اتصال split tee

فرایند نصب اسپلیت تی به این شرح است که ابتدا پد بالایی را روی قسمتی از لوله که عملیات انشعاب لوله روی آن انجام می شود قرار می دهیم. سپس پد پایینی را جای گذاری کرده  واز طریق جیم پلاک یا سایر ابزارهای نگهدارنده سعی می کنیم این دو بخش را حول لوله به هم قفل کنیم. حین نزدیک کردن دو پد به یکدیگر باید دقت داشته باشیم که از جانب می بایست با یکدیگر فیت باشند تا ایرادی در جوشکاری و محل نصب اسپلیت تی ایجاد نشود. در واقع حین نصب از دو حیث می بایست حساسیت داشته باشم. اول این که جداره پدها، یا دو سر ابتدایی و انتهایی شان با هم منطبق باشد و دوم این که زاویه قرارگیری اتصال صحیح باشد.

در صورتی که انشعاب گیری به صورت عمودی از بالا باشد کار چندان دشواری برای نصب اسپلیت تی وجود نخواهد داشت و این حالت ساده ترین حال در نصب اتصال split tee روی لوله محسوب می شود. اما در صورتی که عملیات به صورت عمودی و از پایین انجام می شود، فرایند نصب کمی دشوار می شود، چرا که پد رویی اتصال که حاوی نیپل و فلنج می باشد در زیر قرار کرفته و تنظیم و تراز کردن آن با توجه به وزن بیشتری که دارد کمی دشوارتر است.

در خصوص عملیات های انشعاب گیری خط لوله به صورت افقی نیز دشواری های خاصی پیش روی نصب کننده split tee قرار خواهد اشت، چرا که لوله اصلی در راستای عمود بوده و اتصال اسپلیت تی مدام در معرض سر خوردن و به حرکت به پایین است. قرار گرفتن اتصال در محل دقیق مشخص خود فرایندی است که می بایست نسبت به آن اهتمام و دقت ورزید. می توان با استفاده از تسمه های متصل به جرثقیل split tee را در سر جای خود نشاند و در همان جا تنظیمان مربوط به تراز نمودن و زاویه داده آن به نحو صحیح را به انجام رساند. اتصال اسپلیت تی سنگین وزن ترین اتصال میان اتصالات خطوط لوله است و به همین دلیل فرایند نصب و تنظیم مکان آن دشوارتر از سایرین می باشد. از این حث می بایست تا جای ممکن دقت کافی را به خرج داد.

جوشکاری اسپلیت تی روی خط لوله
اسپلیت تی

در خصوص عملیات های انشعاب گیری روی خطوط لوله زاویه دار نیز توجهات کافی را مبذول داشت تا اتصال در مکان صحیح و دقیق خود قرار بگیرد. اهمال در خصوص این آیتم می تواند به قیمت زیر سؤال رفتن کل عملیات انشعاب گیری خط لوله می شود. طراحی پایپینگ معمولاً بر اساس یک سری ضرورت ها و اصولی انجام می شود و بر اساس همین اصول برای انشعاب جدید و متعاقب آن اتصال اسپلیت تی مکان دقیقی مشخص شده است. در صورتی که مجری عملیات ساخت اسپلیت تی و نصب آن در این خصوص بی دقتی کند، فرایند ممکن است موضوعیت خود را از دست بدهد.

متریال اسپلیت تی

اتصال اسپلیت تی که برای انجام عملیات انشعاب گیری استفاده می شود باید شرایط عملیاتی و امکانات فنی خاص حاکم بر خط لوله و سیال آن را داشته باشد. سازنده اسپلیت تی می بایست توجه ویژه به این نکته داشته باشد که اتصال مذکور به چه هدفی به کار برده خواهد شد. اما نکته دیگری که در ساخت اسپلیت تی حائز اهمیت است متریالی است که می بایست برای ساخت این اتصال مورد استفاده قرار گیرد.

در این خصوص می بایست به شاخص های زیر توجه داشت:

  • جنس متریال اسپلیت تی
  • ضخامت لوله ای که برای ساخت اسپلیت تی به کار می رود
  • طول مورد نیاز لوله
  • صحت کیفیت لوله انتخاب شده برای ساخت اسپلیت تی
هات تپ
اسپلیت تی هات تپ

در خصوص هر یک از این آیتم ها باید بررسی های لازم صورت گیرد. در مورد جنس متریالی که مورد استفاده قرار می گیرد، جنس لوله بستگی به جنس لوله اصلی خواهد داشت. در صوری که لوله های از جنس هایی نظیر پلی اتیلن و … می باشد که امکان جوشکاری روی آن ها وجود ندارد مهندسان سازنده اسپلیت تی باید مطالعات لازم برای انتخاب بهترین جنس را انجام دهند. اما در خصوص لوله هایی که می توان روی شان جوشکاری انجام داد معمولاً قاعده بر این است که لوله split tee هم جنس با لوله اصلی برگزیده خواهد شد. یعنی نوع لوله و آلیاژ آن کاملاً مشابه با لوله اصلی خواهد بود. در صورتی که لوله از آلیاژی ضعیف تر برگزیده شود طبیعتاً اسپلیت تی استحکام کافی برای مقاومت در برابر فشار لوله اصلی را نخواهد داشت. از سوی دیگر اگر لوله از آلیاژی سنگین تر انتخاب شود فشاری مضاعف و بی مورد بر لوله اصلی وارد خواهد شد که نیازی به آن نیست.

در خصوص آیتم ضخامت نیز لوله انتخابی معمولاً هم ضخامت با لوله اصلی انتخاب خواهد شد. این مورد نیز یک عرف محسوب می شود مگر در شرایط اضطراری و در مواقعی که نیاز به انجام تدابیر ویژه و راهکارهای مهندسی خاص باشد. اتصال split tee همان طور که می بایست توان و مقاومت کافی در برابر فشارهای وارد را داشته باشد، از سوی دیگر نیز نباید فشار نامتعارف و نامورد بر لوله اصلی وارد کند. این امر نیز به همان میزان منشأ آسیب خواهد بود.

همچنین طول لوله مورد نیاز برای ساخت اسپلیت تی متغیر دیگری است که سازنده می بایست به آن توجه ویژه داشته باشد. محاسبه طول اتصال اسپلیت تی بر حسب شاخص های خط لوله و سیال آن انجام خواهد گرفت. طول اتصال تأثیر زیادی در افزایش زمان مقاومت آن در برابر فشارهای ناشی از سیال و لوله اصلی خواهد داشت و از سوی دیگر همچون موارد قبل سازنده اسپلیت تی مجاز نیست با در نظر گرفتن طول بیش از اندازه بر خط لوله فشار بی مورد تحمیل کند. در این خصوص نیز ابعاد مشخص و استانداردی را می توان به دست آورد که بر اساس استانداردها و معیارهای بین المللی روز قابل محاسبه هستند. مهندسین سازنده اسپلیت تی در این خصوص نیز باید حساسیت ویژه را داشته باشند. اتصال split tee یک اتصال مهم در خطوط لوله محسوب می شود که از سه جانب در معرض فشار ورودی و خروجی سیالات است. از سوی دیگر خود نیز به واسطه وزنش بر خط لوله فشار وارد می کند. فرایند طراحی و ساخت اسپلیت تی باید به گونه ای باشد که هر دو فشار وارده برای مدت طولانی مهار شده و خط در نقطه انشعاب برای مدت ها عملکرد خود را حفظ کند.

کیفیت لوله انتخابی هم همچون سایر عوامل آیتم تعیین کننده دیگری محسوب می شود. سطح لوله از لحاظ کیفیت و فقدان خوردگی و فرسودگی می بایست مورد بازرسی دقیق قرار گیرد. ناهمواری روی سطح، زنگ زدگی، خوردگی، ترک و ایراداتی از این قسم آسیب هایی هستند که هم حین ساخت اسپلیت تی، هم جوشکاری و نصب آن روی لوله، و هم عملکرد اسپلیت تی در آینده به شدت تحت تأثیرشان قرار خواهد گرفت و هر کدام از ایرادات مذکور می تواند به آسیب های جدی در عملکرد صحیح اسپلیت تی وارد آورد. این آسیب ها در درجه اول می توانند خطوط جوش را تخریب کنند و کیفیت جوشکاری را پایین بیاورند، و از طرف دیگر می توانند باعث شوند احتمال بروز نشتی را در دراز مدت بالاتر ببرند.

جوشکاری اسپلیت تی
جوشکاری اسپلیت تی

از این رو سازنده اسپلیت تی حتی الامکان هرگز نباید لوله ها و متریالی را انتخاب کند که قبلا دارای عملکرد بوده اند چرا که فرسودگی ولو نسبی شان می تواند منشأ بروز خطر در آینده باشد. کیفیت لوله ها حتما می بایست پیش از آغاز فرایند ساخت مورد تأیید مهندسین و واحدهای کنترل کیفی قرار گرفته شده باشد.

انتخاب متریال ها و بازرسی کیفی شان پیش از آغاز فرایند ساخت، از جمله اصو والزاماتی است که سازنده split tee می بایست نسبت به آن حساسیت ویژه ای را داشته باشد.

جوشکاری اسپلیت تی روی لوله

اسپلیت تی (split tee) از اتصالات خطوط لوله است که جزوی ثابت از عملیات انشعاب گرم هات تپ (Hot tap) محسوب می شود. از این رو نصب اسپلیت تی روی لوله از گام های اساسی در پیشبرد عملیات هات تپ بوده و مجریان عملیات هات تپ باید دانش و تخصص کافی در این خصوص را انباشته باشند. چه بسیار پروژه هایی که به دلیل فقدان دانش فنی و مهندسی کافی، یا فقدان اپراتورها و جوشکاران متبحر خطوط لوله، حین انجام جوشکاری split tee روی لوله دچار سانحه و ایجاد خسارت انسانی و مالی شده اند. از این رو توجه به فاکتورهای تعیین کننده در جوشکاری اسپلیت تی روی لوله از جمله مواردی است که پیش از انجام عملیات هات تپ باید نسبت به آن اهتمام ورزید.

جوشکاری اسپلیت تی
جوشکاری اسپلیت تی split tee

به طور کلی به دو دلیل روی خطوط لوله زنده و فعال که سیال درون آنها در حال جریان است یک اتصال سه شاخه اسپلیت تی نصب و جوشکاری میشود. دلیل اول ایجاد یک ورودی برای انشعاب جدید و انجام عملیات هات تپ روی آن. و دلیل دوم بمنظور تعمیر بخش یا بخش هایی از لوله که بدلیل شرایط محیطی دچار خوردگی شده است یا به دلایل مکانیکی دچار آسیب و خرابی شده است. آنچه که در این خصوص حائز اهمیت است جوش دادن split tee روی لوله به نحوی است که حین انجام عملیات هات تپ یا تعمیرات مورد نظر آسیبی از جانب اسپلیت تی و محل اتصال آن به لوله، به کل مجموعه و عملیات مورد نظر وارد نیاید.

به لحاظ فاکتورهای متالورژیکی، جوشکاری اسپلیت تی از اهمیت زیادی برخوردار است. چنان که می دانیم ناحیه جوش سرعت خنک شدن بسیار بالایی دارد و خط جوش سریعاً تثبیت می شود. علاوه بر این شکل بندی فیله جوش در مقایسه با لوله های دارای ضخامت نسبتاً پایین در مقابل شکنندگی بسیار حساس تر است چرا که دیواره ضخیم اسپلیت تی روی آن محدودیت هایی ایجاد می کند. از این رو فیله جوش یا خط جوش اتصال split tee روی لوله باید از دقت و صحت ویژه ای برخوردار باشد. در غیر این صورت گرچه از طریق عملیات حرارتی می توان مجموعه را کمی به حالت تعادل بازگرداند، اما در مجموع این تعادل ناکارآمد و غیر سازنده است.

بنابراین در جوشکاری اسپلیت تی روی خطوط لوله باید به عوامل زیر به عنوان متغیرهای تعیین کننده توجه داشت:

  • همگنی و یکنواختی خط جوش: خط جوش نباید دچار عدم تعادل برجستگی و فرو رفتگی و هر گونه موردی باشد که همگنی خط را دچار چالش میکند. در صورت بروز هر گونه ایراد از این قسم پیش از بهره برداری از اسپلیت تی باید نسبت به رفع ایردات اقدام کرد.
  • فقدان هر گونه خوردگی و چاله های جوش: وجود هر گونه حفره و چاله جوش در جوشکاری split tee می تواند در آینده باعث بروز نشتی در ناحیه شود و اگر سیال درون لوله حاوی مواد شیمیایی خطرزا، یا قابل اشتعال و احتراق باشد، نه تنها با مشکلی نظیر برون رفت سیال و افت فشار، بلکه با خطراتی نظیرآتش سوزی یا انفجار در خط لوله باشد.
  • استحکام خط جوش متناسب با ضخامت لوله و اسپلیت تی: در این خصوص باید تدابیر ویژه مهندسی در خصوص نوع الکترود مورد استفاده برای انجام جوشکاری split tee اتخاذ کرد. همچنین اپراتور باید نسبت به تعداد پاس های جوش مورد نیاز توجیه شده باشد. در این خصوص اطلاعاتی نظیر فشار سیال و ضخامت لوله اصلی بسیار حائز اهمیت هستند.
هات تپ
هات تپ

تست های مورد نیاز روی اتصال اسپلیت تی

از آنچه تا کنون شرح داده شد می توان نتیجه گرفت اصلی ترین فرایند حین ساخت اسپلیت تی و نیز حین نصب اتصال اسپلیت تی روی لوله جوشکاری می باشد. اصلی ترین تست هایی که برای حصول اطمینان از صحت عملکرد split tee نیز انجام می شود تست های جوش است. در واقع تست اتصال اسپلیت تی به این منظور انجام می شود تا مطمئن شویم خطوط جوش قطعات اسپلیت تی روی هم، و خطوط جوش اتصال split tee روی لوله از همگنی و استحکام لازم برای تحمل فشار خط و فشار لوله اصلی برخوردارند. برای دستیابی به این هدف انجام دو سری تست ضروری به نظر می رسد:

  • تست جوش اسپلیت تی: برای کسب اطمینان از این که سازنده split tee این اتصال را به نحو احسن ساخته است روی خطوط جوش اتصال تست جوش انجام می شود. تست های جوش PT، رادیوگرافی و اولتراسونیک اصلی ترین آزمون هایی است که برای کسب اطمینان از این مسئله به انجام می رسند. در تست جوش PT روی خطوط جوش پودر مخصوصی پاشیده می شود و سپس خط جوش توسط بازرس آشنا به تست PT مورد آزمون قرار می گیرند. نقاط یا بخش هایی از جوش اتصالات و قطعات اسپلیت تی که دارای ایراد می باشند خود را نشان داده و توسط بازرس به سازنده split tee گوشزد می شوند. در این صورت انجام عملیات اصلاحی و ترمیمی بسیار راحت خواهد بود چرا که نقاط یا بخش های دارای ایراد به سرعت توسط سازنده اسپلیت تی اصلاح و رفع خواهند گردید. در تست رادیوگرافی آزمون توسط عکس های رادیوگرافیک انجام می شود. در این آزمون تصاویر عمق جوش، ضخامت و چاله‌های جانبی یا درونی جوش خود را نشان داده و به این ترتیب سازنده اسپلیت تی جهت رفع ایرادات توجیه می گردد. در تست های اولتراسونیک (UT) امواج فراصوت به داخل خط جوش ارسال می گردد و این امواج مادامی که خط جوش پیوسته، همگن و یکنواخت است به صورت خطی مسیر خود را ادامه می‌دهد اما به محض مواجهه با خوردگی یا هر عیب دیگری دچار نوسان شده و به این صورت بازرس جوش را نسبت به وجود ایراد روی خطوط جوش مطلع می گرداند. سازنده اسپلیت تی باید نسبت به این گونه موارد آگاهی کامل داشته و ترجیح بر آن است که خود پیشاپیش تست های مورد نیاز را به انجام رسانده باشد تا ایراد از طریق بازرسین پیدا نشود.
  • تست فشار اسپلیت تی: پس از نصب اسپلیت تی روی لوله نیز به دو منظور می بایست روی اتصال تست انجام شود. اول به جهت مطمئن شدن از این که split tee فشار وارده از ناحیه سیال را پس از بهره برداری تحمل خواهد کرد و دوم اینکه مازاد بر تست جوش های انجام گرفته، مجری هات تپ باید از صحت عملکرد split tee در فاز عملیاتی نیز اطمینان حاصل کند. باید مطمئن شد که آیا split tee ساخته شده در فاز اجرایی قادر به مقاومت در برابر فشار سیال هست یا نه. تست های جوش فقط صحت فرایند جوشکاری را نشان می دهند و میزان استحکام اتصال اسپلیت تی در مقابل فشار و دمای سیال را اثبات نخواهند کرد. به این منظور باید این اتصال تحت فشار عملیاتی به مقداری کمی بیش از فشار واقعی خط قرار گیرد تا مطمئن شویم که این اتصال قادر به مقاومت در برابر سیال هست یا نه. میزان فشار وارده در تست به اسپلیت تی معمولاً ۱/۱ برابر فشار واقعی سیال درون خط لوله خواهد بود.

این آزمون‌ها مختصاتی دقیق از میزان صحت و دقت اسپلیت تی ساخته شده و نصب شده روی خط لوله به منظور انجام عملیات هات تپ یا انجام تعمیرات لازم روی خطوط لوله بشمار می‌روند. از سوی دیگر این آزمون‌ها معیار مناسبی برای سنجش و ارزیابی عملکرد سازندگان و تأمین کنندگان split tee محسوب می شوند. مجریان هات تپ و سازندگان split tee نیز از طریق این تست ها نه تنها در راستای یپشبرد اهداف خود در انجام عملیات هات تپ یا تعمیرات مورد نظر اقدام می کنند، بلکه می توانند سنجش و پایشی از مجموعه عملکردی خود در طراحی، ساخت و نصب اسپلیت تی داشته باشند. از طریق این تست ها و ایرادیابی موارد زیان‌بار بر پروژه، سازنده اسپلیت تی می تواند کل فرایندی که نهایتاً به نصب اتصال روی لوله منتهی می شود را مورد ارزیابی قرار دهد و منشأ بروز ایراد را پیدا کند. این ایراد ممکن است در طراحی و مهندسی اتصال باشد. به این معنا که طراحان split tee پس از دریافت اطلاعات و مشخصات فنی خط و سیال برآوردی غلط از اسپلیت تی (split tee) که باید ساخته شود داشته باشند و در پروسه طراحی و تدوین دستورالعمل ساخت اسپلیت تی دچار ایراد شده باشند. ممکن است طراحی ها و دستورالعمل های ساخت و نصب صحیح باشند ولی بدلیل عدم کیفیت مواد و ابزار و تجهیزات، و ناکارآمدی و فرسودگی دستگاه های مورد استفاده برای ساخت اسپلیت تی این مشکل بروز یافته باشد. مشکل می تواند در سطحی دیگر و در فرایند ساخت و نصب اتفاق بیفتد؛ به این معنا که هم فرایند طراحی و تدوین دستورالعمل اسپلیت تی، و هم تجهیزات مورد نیاز دارای صحت کامل باشند اما بدلیل عدم مهارت یا بی دقتی اپراتورهای ساخت و مونتاژ، split tee دچار مشکل شده باشد. مورد آخر از ایرادات بیشتر از سایر موارد تکرار شده است و از این رو استانداردها همواره بر این نکته تأکید دارند که اپراتورهای جوشکاری و ساخت باید واجد صلاحیت و قادر به انجام عملیات باشند و بر تمامی اصول و فروع جوشکاری اتصالات خطوط لوله، و جوشکاری روی خطوط لوله حاوی سیال اشراف داشته باشند همچنین تأمین بهترین تسهیلات جهت افزایش میزان تمرکز نیروی کار حین جوشکاری از الزامات محسوب می‌شود. ارائه تسهیلات کافی حین استراحت و کار گرچه به ظاهر اثری حاشیه ای و جانبی بر فرایند دارند، اما واقعیت امر این گونه نیست و از این رو استانداردهای بین المللی معتبر ضمن اذعان بر اهمیت فاکتورهای فنی و ایمنی، بر این نکته نیز بسیار اصرار داشته اند.

split tee
نصب اسپلیت تی

طبیعتاً هر چه سایز لوله اصلی و علی الخصوص سایز انشعاب مورد درخواستی برای انجام عملیات هات تپ یا تعمیری بیشتر باشد، هم فرایند ساخت و نصب و هم تست جوش و فشار split tee حساسیت های بیشتری خواهند داشت. برای سایزهای بسیار کوچک اصولاً استفاده از اسپلیت تی توصیه نمی شود مگر آنکه مورد استفاده ضروری داشته باشد. در این موارد اغلب از اتصالاتی نظیر سدل نیپل (saddle nipple) و حتی ولدولت (Weldolet) بهره گرفته می‌شود. اما برای عملیات های با سایز بزرگ استفاده از اتصال اسپلیت تی ضروری است.

خصوصاً در مورد عملیات های سایز به سایز فرایند طراحی و ساخت اسپلیت تی بسیار باید دقیق باشد، چرا که ضریب استحکام اتصال در این موارد متغیر کلیدی محسوب می شود. به طور کلی هر چه نسبت سایز انشعاب به سایز لوله اصلی نزدیک تر باشد باید جوانب و احتیاطات لازم را بیشتر مد نظر داشت. در خصوص split tee سایز به سایز طبیعتاً این حساسیت بیشتر خواهد شد چرا که با افزایش نسبت سایز انشعاب به سایز لوله اصلی ضریب شکنندگی اسپلیت تی در مقابل فشار سیال و لوله بیشتر خواهد شد.